علم

See also: غلم and ع ل م

Arabic

Etymology 1

Root
ع ل م (ʕ l m)
28 terms

    Pronunciation

    • IPA(key): /ʕa.li.ma/

    Verb

    عَلِمَ • (ʕalima) I (non-past يَعْلَمُ (yaʕlamu), verbal noun عِلْم (ʕilm))

    1. (transitive) to know, to have knowledge, to be cognizant, to be aware
      • 609–632 CE, Qur'an, 96:14:
        أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللهَ يَرَى
        ʔalam yaʕlam biʔanna llāha yarā
        Does he not know that Allah sees ˹all˺?
    2. to be informed, to be familiar, to be acquainted
    3. to perceive, to discern, to find out, to learn
    Conjugation
    Conjugation of عَلِمَ (I, sound, i ~ a, impersonal passive (?), verbal noun عِلْم)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    عِلْم
    ʕilm
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    عَالِم
    ʕālim
    passive participle
    اِسْم الْمَفْعُول
    مَعْلُوم
    maʕlūm
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m عَلِمْتُ
    ʕalimtu
    عَلِمْتَ
    ʕalimta
    عَلِمَ
    ʕalima
    عَلِمْتُمَا
    ʕalimtumā
    عَلِمَا
    ʕalimā
    عَلِمْنَا
    ʕalimnā
    عَلِمْتُمْ
    ʕalimtum
    عَلِمُوا
    ʕalimū
    f عَلِمْتِ
    ʕalimti
    عَلِمَتْ
    ʕalimat
    عَلِمَتَا
    ʕalimatā
    عَلِمْتُنَّ
    ʕalimtunna
    عَلِمْنَ
    ʕalimna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أَعْلَمُ
    ʔaʕlamu
    تَعْلَمُ
    taʕlamu
    يَعْلَمُ
    yaʕlamu
    تَعْلَمَانِ
    taʕlamāni
    يَعْلَمَانِ
    yaʕlamāni
    نَعْلَمُ
    naʕlamu
    تَعْلَمُونَ
    taʕlamūna
    يَعْلَمُونَ
    yaʕlamūna
    f تَعْلَمِينَ
    taʕlamīna
    تَعْلَمُ
    taʕlamu
    تَعْلَمَانِ
    taʕlamāni
    تَعْلَمْنَ
    taʕlamna
    يَعْلَمْنَ
    yaʕlamna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أَعْلَمَ
    ʔaʕlama
    تَعْلَمَ
    taʕlama
    يَعْلَمَ
    yaʕlama
    تَعْلَمَا
    taʕlamā
    يَعْلَمَا
    yaʕlamā
    نَعْلَمَ
    naʕlama
    تَعْلَمُوا
    taʕlamū
    يَعْلَمُوا
    yaʕlamū
    f تَعْلَمِي
    taʕlamī
    تَعْلَمَ
    taʕlama
    تَعْلَمَا
    taʕlamā
    تَعْلَمْنَ
    taʕlamna
    يَعْلَمْنَ
    yaʕlamna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أَعْلَمْ
    ʔaʕlam
    تَعْلَمْ
    taʕlam
    يَعْلَمْ
    yaʕlam
    تَعْلَمَا
    taʕlamā
    يَعْلَمَا
    yaʕlamā
    نَعْلَمْ
    naʕlam
    تَعْلَمُوا
    taʕlamū
    يَعْلَمُوا
    yaʕlamū
    f تَعْلَمِي
    taʕlamī
    تَعْلَمْ
    taʕlam
    تَعْلَمَا
    taʕlamā
    تَعْلَمْنَ
    taʕlamna
    يَعْلَمْنَ
    yaʕlamna
    imperative
    الْأَمْر
    m اِعْلَمْ
    iʕlam
    اِعْلَمَا
    iʕlamā
    اِعْلَمُوا
    iʕlamū
    f اِعْلَمِي
    iʕlamī
    اِعْلَمْنَ
    iʕlamna
    passive voice
    الْفِعْل الْمَجْهُول
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m عُلِمَ
    ʕulima
    f
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m يُعْلَمُ
    yuʕlamu
    f
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m يُعْلَمَ
    yuʕlama
    f
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m يُعْلَمْ
    yuʕlam
    f
    See also

    (ẓanna and her sisters) ظَنَّ وَأَخَوَاتُهَا (ẓanna waʔaḵawātuhā)

    Etymology 2

      Pronunciation

      • IPA(key): /ʕal.la.ma/

      Verb

      عَلَّمَ • (ʕallama) II (non-past يُعَلِّمُ (yuʕallimu), verbal noun تَعْلِيم (taʕlīm))

      1. (ditransitive) to teach, to instruct, to train, to educate
        المعلم يعلم الطلاب الرياضيات.
        Al-muʕallim yuʕallimu aṭ-ṭullāb ar-riyāḍiyyāt.
        The teacher teaches the students mathematics.
        • 609–632 CE, Qur'an, 26:49:
          إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
          ʔinnahu lakabīrukumu llaḏī ʕallamakumu as-siḥra falasawfa taʕlamūna
          He is indeed your chief who has taught you magic! Soon you will know!
      2. (transitive) to designate, to mark, to earmark
      Conjugation
      Conjugation of عَلَّمَ (II, sound, full passive, verbal noun تَعْلِيم)
      verbal noun
      الْمَصْدَر
      تَعْلِيم
      taʕlīm
      active participle
      اِسْم الْفَاعِل
      مُعَلِّم
      muʕallim
      passive participle
      اِسْم الْمَفْعُول
      مُعَلَّم
      muʕallam
      active voice
      الْفِعْل الْمَعْلُوم
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past (perfect) indicative
      الْمَاضِي
      m عَلَّمْتُ
      ʕallamtu
      عَلَّمْتَ
      ʕallamta
      عَلَّمَ
      ʕallama
      عَلَّمْتُمَا
      ʕallamtumā
      عَلَّمَا
      ʕallamā
      عَلَّمْنَا
      ʕallamnā
      عَلَّمْتُمْ
      ʕallamtum
      عَلَّمُوا
      ʕallamū
      f عَلَّمْتِ
      ʕallamti
      عَلَّمَتْ
      ʕallamat
      عَلَّمَتَا
      ʕallamatā
      عَلَّمْتُنَّ
      ʕallamtunna
      عَلَّمْنَ
      ʕallamna
      non-past (imperfect) indicative
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُعَلِّمُ
      ʔuʕallimu
      تُعَلِّمُ
      tuʕallimu
      يُعَلِّمُ
      yuʕallimu
      تُعَلِّمَانِ
      tuʕallimāni
      يُعَلِّمَانِ
      yuʕallimāni
      نُعَلِّمُ
      nuʕallimu
      تُعَلِّمُونَ
      tuʕallimūna
      يُعَلِّمُونَ
      yuʕallimūna
      f تُعَلِّمِينَ
      tuʕallimīna
      تُعَلِّمُ
      tuʕallimu
      تُعَلِّمَانِ
      tuʕallimāni
      تُعَلِّمْنَ
      tuʕallimna
      يُعَلِّمْنَ
      yuʕallimna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُعَلِّمَ
      ʔuʕallima
      تُعَلِّمَ
      tuʕallima
      يُعَلِّمَ
      yuʕallima
      تُعَلِّمَا
      tuʕallimā
      يُعَلِّمَا
      yuʕallimā
      نُعَلِّمَ
      nuʕallima
      تُعَلِّمُوا
      tuʕallimū
      يُعَلِّمُوا
      yuʕallimū
      f تُعَلِّمِي
      tuʕallimī
      تُعَلِّمَ
      tuʕallima
      تُعَلِّمَا
      tuʕallimā
      تُعَلِّمْنَ
      tuʕallimna
      يُعَلِّمْنَ
      yuʕallimna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُعَلِّمْ
      ʔuʕallim
      تُعَلِّمْ
      tuʕallim
      يُعَلِّمْ
      yuʕallim
      تُعَلِّمَا
      tuʕallimā
      يُعَلِّمَا
      yuʕallimā
      نُعَلِّمْ
      nuʕallim
      تُعَلِّمُوا
      tuʕallimū
      يُعَلِّمُوا
      yuʕallimū
      f تُعَلِّمِي
      tuʕallimī
      تُعَلِّمْ
      tuʕallim
      تُعَلِّمَا
      tuʕallimā
      تُعَلِّمْنَ
      tuʕallimna
      يُعَلِّمْنَ
      yuʕallimna
      imperative
      الْأَمْر
      m عَلِّمْ
      ʕallim
      عَلِّمَا
      ʕallimā
      عَلِّمُوا
      ʕallimū
      f عَلِّمِي
      ʕallimī
      عَلِّمْنَ
      ʕallimna
      passive voice
      الْفِعْل الْمَجْهُول
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past (perfect) indicative
      الْمَاضِي
      m عُلِّمْتُ
      ʕullimtu
      عُلِّمْتَ
      ʕullimta
      عُلِّمَ
      ʕullima
      عُلِّمْتُمَا
      ʕullimtumā
      عُلِّمَا
      ʕullimā
      عُلِّمْنَا
      ʕullimnā
      عُلِّمْتُمْ
      ʕullimtum
      عُلِّمُوا
      ʕullimū
      f عُلِّمْتِ
      ʕullimti
      عُلِّمَتْ
      ʕullimat
      عُلِّمَتَا
      ʕullimatā
      عُلِّمْتُنَّ
      ʕullimtunna
      عُلِّمْنَ
      ʕullimna
      non-past (imperfect) indicative
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُعَلَّمُ
      ʔuʕallamu
      تُعَلَّمُ
      tuʕallamu
      يُعَلَّمُ
      yuʕallamu
      تُعَلَّمَانِ
      tuʕallamāni
      يُعَلَّمَانِ
      yuʕallamāni
      نُعَلَّمُ
      nuʕallamu
      تُعَلَّمُونَ
      tuʕallamūna
      يُعَلَّمُونَ
      yuʕallamūna
      f تُعَلَّمِينَ
      tuʕallamīna
      تُعَلَّمُ
      tuʕallamu
      تُعَلَّمَانِ
      tuʕallamāni
      تُعَلَّمْنَ
      tuʕallamna
      يُعَلَّمْنَ
      yuʕallamna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُعَلَّمَ
      ʔuʕallama
      تُعَلَّمَ
      tuʕallama
      يُعَلَّمَ
      yuʕallama
      تُعَلَّمَا
      tuʕallamā
      يُعَلَّمَا
      yuʕallamā
      نُعَلَّمَ
      nuʕallama
      تُعَلَّمُوا
      tuʕallamū
      يُعَلَّمُوا
      yuʕallamū
      f تُعَلَّمِي
      tuʕallamī
      تُعَلَّمَ
      tuʕallama
      تُعَلَّمَا
      tuʕallamā
      تُعَلَّمْنَ
      tuʕallamna
      يُعَلَّمْنَ
      yuʕallamna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُعَلَّمْ
      ʔuʕallam
      تُعَلَّمْ
      tuʕallam
      يُعَلَّمْ
      yuʕallam
      تُعَلَّمَا
      tuʕallamā
      يُعَلَّمَا
      yuʕallamā
      نُعَلَّمْ
      nuʕallam
      تُعَلَّمُوا
      tuʕallamū
      يُعَلَّمُوا
      yuʕallamū
      f تُعَلَّمِي
      tuʕallamī
      تُعَلَّمْ
      tuʕallam
      تُعَلَّمَا
      tuʕallamā
      تُعَلَّمْنَ
      tuʕallamna
      يُعَلَّمْنَ
      yuʕallamna

      Etymology 3

        Pronunciation

        • IPA(key): /ʕilm/
        • ʿilm:(file)

        Noun

        عِلْم • (ʕilmm (plural عُلُوم (ʕulūm))

        1. verbal noun of عَلِمَ (ʕalima) (form I)
        2. knowledge, learning, lore
          Synonyms: see Thesaurus:معرفة
        3. cognition, acquaintance
        4. information
        5. perception, knowledge
        6. (plural عُلُوم (ʕulūm)) science
          الْعُلُومal-ʕulūmthe natural sciences
        Declension
        Declension of noun عِلْم (ʕilm)
        singular basic singular triptote
        indefinite definite construct
        informal عِلْم
        ʕilm
        الْعِلْم
        al-ʕilm
        عِلْم
        ʕilm
        nominative عِلْمٌ
        ʕilmun
        الْعِلْمُ
        al-ʕilmu
        عِلْمُ
        ʕilmu
        accusative عِلْمًا
        ʕilman
        الْعِلْمَ
        al-ʕilma
        عِلْمَ
        ʕilma
        genitive عِلْمٍ
        ʕilmin
        الْعِلْمِ
        al-ʕilmi
        عِلْمِ
        ʕilmi
        dual indefinite definite construct
        informal عِلْمَيْن
        ʕilmayn
        الْعِلْمَيْن
        al-ʕilmayn
        عِلْمَيْ
        ʕilmay
        nominative عِلْمَانِ
        ʕilmāni
        الْعِلْمَانِ
        al-ʕilmāni
        عِلْمَا
        ʕilmā
        accusative عِلْمَيْنِ
        ʕilmayni
        الْعِلْمَيْنِ
        al-ʕilmayni
        عِلْمَيْ
        ʕilmay
        genitive عِلْمَيْنِ
        ʕilmayni
        الْعِلْمَيْنِ
        al-ʕilmayni
        عِلْمَيْ
        ʕilmay
        plural basic broken plural triptote
        indefinite definite construct
        informal عُلُوم
        ʕulūm
        الْعُلُوم
        al-ʕulūm
        عُلُوم
        ʕulūm
        nominative عُلُومٌ
        ʕulūmun
        الْعُلُومُ
        al-ʕulūmu
        عُلُومُ
        ʕulūmu
        accusative عُلُومًا
        ʕulūman
        الْعُلُومَ
        al-ʕulūma
        عُلُومَ
        ʕulūma
        genitive عُلُومٍ
        ʕulūmin
        الْعُلُومِ
        al-ʕulūmi
        عُلُومِ
        ʕulūmi
        Hyponyms
        Descendants
        • Maltese: għelm
        • Avar: гӏелму (ʻelmu)
        • Azerbaijani: elm
        • Bashkir: ғилем (ğilem)
        • Bengali: এলেম (elem)
        • Chechen: ӏилм (ˀilm), ӏилма (ˀilma)
        • Crimean Tatar: илим, ilim
        • Hindi: इल्म (ilm)
        • Indonesian: ilmu
        • Javanese: èlmu
        • Karachay-Balkar: илму (ilmu)
        • Kazakh: ғылым (ğylym)
        • Kumyk: илму (ilmu)
        • Kyrgyz: илим (ilim)
        • Lezgi: илим (ilim)
        • Malay: ilmu
        • Nogai: илми (ilmi)
        • Ottoman Turkish: علم (ʿilm, ʿilim)
          • > Turkish: ilim (inherited)
        • Punjabi: ਇਲਮ (ilam), عِلْم (ʻilm)
        • Persian: عِلْم ('elm)
          • Gujarati: અલમ (alam)
        • Swahili: elimu
        • Turkmen: ylym
        • Tatar: гыйлем (ğıylem), ğilem
        • Urdu: عِلْم ('ilm)
        • Uyghur: ئىلىم (ilim)
        • Uzbek: ilm

        Etymology 4

          Pronunciation

          • IPA(key): /ʕa.lam/

          Noun

          عَلَم • (ʕalamm (plural أَعْلَام (ʔaʕlām))

          1. sign, token, mark, badge
          2. harelip
          3. road sign, guidepost
          4. flag, banner
          5. authority, luminary, star, personage, distinguished man
          6. a mountain
            أَشْهَرُ مِنْ نَارٍ عَلَى عَلَم
            ʔašharu min nārin ʕalā ʕalam
            very famous
            (literally, “more famous than a fire on a mountain”)
            • 609–632 CE, Qur'an, 42:32:
              وَمِنْ آيَاتِهِ ٱلْجَوَارِ فِي ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَامِ
              wamin ʔāyātihi l-jawāri fī l-baḥri kal-ʔaʕlāmi
              (please add an English translation of this quotation)
          7. (grammar, linguistics) proper noun
          Declension
          Declension of noun عَلَم (ʕalam)
          singular basic singular triptote
          indefinite definite construct
          informal عَلَم
          ʕalam
          الْعَلَم
          al-ʕalam
          عَلَم
          ʕalam
          nominative عَلَمٌ
          ʕalamun
          الْعَلَمُ
          al-ʕalamu
          عَلَمُ
          ʕalamu
          accusative عَلَمًا
          ʕalaman
          الْعَلَمَ
          al-ʕalama
          عَلَمَ
          ʕalama
          genitive عَلَمٍ
          ʕalamin
          الْعَلَمِ
          al-ʕalami
          عَلَمِ
          ʕalami
          dual indefinite definite construct
          informal عَلَمَيْن
          ʕalamayn
          الْعَلَمَيْن
          al-ʕalamayn
          عَلَمَيْ
          ʕalamay
          nominative عَلَمَانِ
          ʕalamāni
          الْعَلَمَانِ
          al-ʕalamāni
          عَلَمَا
          ʕalamā
          accusative عَلَمَيْنِ
          ʕalamayni
          الْعَلَمَيْنِ
          al-ʕalamayni
          عَلَمَيْ
          ʕalamay
          genitive عَلَمَيْنِ
          ʕalamayni
          الْعَلَمَيْنِ
          al-ʕalamayni
          عَلَمَيْ
          ʕalamay
          plural basic broken plural triptote
          indefinite definite construct
          informal أَعْلَام
          ʔaʕlām
          الْأَعْلَام
          al-ʔaʕlām
          أَعْلَام
          ʔaʕlām
          nominative أَعْلَامٌ
          ʔaʕlāmun
          الْأَعْلَامُ
          al-ʔaʕlāmu
          أَعْلَامُ
          ʔaʕlāmu
          accusative أَعْلَامًا
          ʔaʕlāman
          الْأَعْلَامَ
          al-ʔaʕlāma
          أَعْلَامَ
          ʔaʕlāma
          genitive أَعْلَامٍ
          ʔaʕlāmin
          الْأَعْلَامِ
          al-ʔaʕlāmi
          أَعْلَامِ
          ʔaʕlāmi
          Descendants

          Etymology 5

          Pronunciation

          • IPA(key): /ʕaː.lam/

          Noun

          عٰلَم • (ʕālamm

          1. Classical Arabic form of عَالَم (ʕālam)

          References

          • Wehr, Hans (1979), “علم”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN

          Gulf Arabic

          Etymology 1

          From Arabic عَلَم (ʕalam).

          Pronunciation

          • IPA(key): /ʕələm/

          Noun

          عَلَم • (ʕalamm (before il- عَلَم (ʕalam), plural اَعْلام (aʕlām))

          1. flag, banner, standard

          Etymology 2

          From Arabic عِلْم (ʕilm).

          Pronunciation

          • IPA(key): /ʕɪlm/

          Noun

          عِلْم • (ʕilmm (plural عُلوم (ʕulūm))

          1. science, knowledge

          Ottoman Turkish

          Etymology

          Borrowed from Arabic عِلْم (ʕilm).

          Noun

          علم • (ʿilm) (definite accusative علمی (ʿilmi), plural علوم (ʿülûm))

          1. knowledge, notice, information
          2. knowledge, study, science

          Declension

          Declension of علم (ʿilm)
          singular plural
          nominative علم (ʿilm) علوم (ʿülûm)
          definite accusative علمی (ʿilmi) علومی (ʿülûmu)
          dative علمه (ʿilme) علومه (ʿülûma)
          locative علمده (ʿilmde) علومده (ʿülûmda)
          ablative علمدن (ʿilmden) علومدن (ʿülûmdan)
          genitive علمك (ʿilmiñ) علومك (ʿülûmuñ)
          Possessive forms
          1st person singular
          singular plural
          nominative علمم (ʿilmim) علومم (ʿülûmum)
          definite accusative علممی (ʿilmimi) علوممی (ʿülûmumu)
          dative علممه (ʿilmime) علوممه (ʿülûmuma)
          locative علممده (ʿilmimde) علوممده (ʿülûmumda)
          ablative علممدن (ʿilmimden) علوممدن (ʿülûmumdan)
          genitive علممك (ʿilmimiñ) علوممك (ʿülûmumuñ)
          2nd person singular
          singular plural
          nominative علمك (ʿilmiñ) علومك (ʿülûmuñ)
          definite accusative علمكی (ʿilmiñi) علومكی (ʿülûmuñu)
          dative علمكه (ʿilmiñe) علومكه (ʿülûmuña)
          locative علمكده (ʿilmiñde) علومكده (ʿülûmuñda)
          ablative علمكدن (ʿilmiñden) علومكدن (ʿülûmuñdan)
          genitive علمكك (ʿilmiñiñ) علومكك (ʿülûmuñuñ)
          3rd person singular
          singular plural
          nominative علمی (ʿilmi) علومی (ʿülûmu)
          definite accusative علمنی (ʿilmini) علومنی (ʿülûmunu)
          dative علمنه (ʿilmine) علومنه (ʿülûmuna)
          locative علمنده (ʿilminde) علومنده (ʿülûmunda)
          ablative علمندن (ʿilminden) علومندن (ʿülûmundan)
          genitive علمنك (ʿilminiñ) علومنك (ʿülûmunuñ)
          1st person plural
          singular plural
          nominative علممز (ʿilmimiz) علوممز (ʿülûmumuz)
          definite accusative علممزی (ʿilmimizi) علوممزی (ʿülûmumuzu)
          dative علممزه (ʿilmimize) علوممزه (ʿülûmumuza)
          locative علممزده (ʿilmimizde) علوممزده (ʿülûmumuzda)
          ablative علممزدن (ʿilmimizden) علوممزدن (ʿülûmumuzdan)
          genitive علممزك (ʿilmimiziñ) علوممزك (ʿülûmumuzuñ)
          2nd person plural
          singular plural
          nominative علمكز (ʿilmiñiz) علومكز (ʿülûmuñuz)
          definite accusative علمكزی (ʿilmiñizi) علومكزی (ʿülûmuñuzu)
          dative علمكزه (ʿilmiñize) علومكزه (ʿülûmuñuza)
          locative علمكزده (ʿilmiñizde) علومكزده (ʿülûmuñuzda)
          ablative علمكزدن (ʿilmiñizden) علومكزدن (ʿülûmuñuzdan)
          genitive علمكزك (ʿilmiñiziñ) علومكزك (ʿülûmuñuzuñ)
          3rd person plural
          singular plural
          nominative علملری (ʿilmleri) علوملری (ʿülûmları)
          definite accusative علملرینی (ʿilmlerini) علوملرینی (ʿülûmlarını)
          dative علملرینه (ʿilmlerine) علوملرینه (ʿülûmlarına)
          locative علملرنده (ʿilmlerinde) علوملرنده (ʿülûmlarında)
          ablative علملرندن (ʿilmlerinden) علوملرندن (ʿülûmlarından)
          genitive علملرینك (ʿilmleriniñ) علوملرینك (ʿülûmlarınıñ)

          Derived terms

          • علم آخرت (ʿilm-i âhiret, escatology)
          • علم اخلاق (ʿilm-i ahlâḳ, ethics)
          • علم ادیان (ʿilm-i edyân, theology)
          • علم اشتقاق (ʿilm-i iştiḳâḳ, etymology)
          • علم اصول (ʿilm-i usûl, methodology)
          • علم اعلی (ʿilm-i aʿlâ, metaphysics)
          • علم امراض (ʿilm-i emrâz, pathology)
          • علم بشر (ʿilm-i beşer, anthropology)
          • علم جمالات (ʿilm-i cemâlât, aesthetics)
          • علم حال (ʿilm-i hâl, catechism)
          • علم عرض (ʿilm-i ʿarz, geology)
          • علم علائم جویه (ʿilm-i ʿalâʿim-i cevviye, meteorology)
          • علم لسان (ʿilm-i lisân, linguistics)
          • علم نجوم (ʿilm-i nücûm, astrology)
          • علم هیئت (ʿilm-i heyʿet, astronomy)
          • علمی (ʿilmî, of or pertaining to science)
          • علمیت (ʿilmiyyet, the quality of science)
          Ottoman Turkish terms derived from the Arabic root ع ل م (0 c, 6 e)

          Descendants

          Further reading

          Persian

          Etymology 1

            Borrowed from Arabic عِلْم (ʕilm), from عَلِمَ (ʕalima).

            Pronunciation

             

            Readings
            Classical reading? ilm
            Dari reading? ilm
            Iranian reading? elm
            Tajik reading? ilm

            Noun

            علم • (ilm / elm) (plural علوم (ulūm / olum), Tajik spelling илм)

            1. science (knowledge via the scientific method)
            2. knowledge, science
              Synonym: دانش (dāniš / dâneš)
              • c. 1260s, Jalāl ad-Dīn Mohammad Rūmī, translated by Reynold A. Nicholson, مثنوی معنوی [Masnavi-ye-Ma'navi], volume I, verse 3461:
                بینی اندر دل علوم انبیا / بی‌کتاب و بی‌معید و اوستا
                bīnī andar dil ulūm-i anbiyā / bē-kitāb u bē-mu'īd u ūstā
                And behold within thy heart [all] the sciences of the prophets, without book and without preceptor and master.
                (Classical Persian transliteration)
            Derived terms
            • شبه‌علم (šaba-ilm / šabe-elm, pseudoscience)
            • علمی (ilmī / elmi, scientific)
            Persian terms derived from the Arabic root ع ل م (0 c, 12 e)

            Etymology 2

              Borrowed from Arabic عَلَم (ʕalam).

              Pronunciation

               

              Readings
              Classical reading? alam
              Dari reading? alam
              Iranian reading? alam
              Tajik reading? alam

              Noun

              علم • (alam) (plural علم‌ها (alam-hā / alam-hâ), Tajik spelling алам)

              1. flag
              2. standard (flag)
              3. banner
              Synonyms
              Descendants
              • Gujarati: અલમ (alam)

              South Levantine Arabic

              Root
              ع ل م
              7 terms

              Etymology 1

              From Arabic عَلَّمَ (ʕallama).

              Pronunciation

              • IPA(key): /ʕal.lam/, [ˈʕal.lam]
              • Audio (al-Lidd):(file)

              Verb

              علّم • (ʕallam) II (present بعلّم (biʕallem))

              1. to teach
              Conjugation
              Conjugation of علم
              singular plural
              1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
              past m علّمت (ʕallamt) علّمت (ʕallamt) علّم (ʕallam) علّمنا (ʕallamna) علّمتو (ʕallamtu) علّمو (ʕallamu)
              f علّمتي (ʕallamti) علّمت (ʕallamat)
              present m بعلّم (baʕallim) بتعلّم (bitʕallim) بعلّم (biʕallim) منعلّم (minʕallim) بتعلّمو (bitʕallmu) بعلّمو (biʕallmu)
              f بتعلّمي (bitʕallmi) بتعلّم (bitʕallim)
              subjunctive m اعلّم (aʕallim) تعلّم (tʕallim) يعلّم (yʕallim) نعلّم (nʕallim) تعلّمو (tʕallmu) يعلّمو (yʕallmu)
              f تعلّمي (tʕallmi) تعلّم (tʕallim)
              imperative m علّم (ʕallim) علّمو (ʕallmu)
              f علّمي (ʕallmi)

              Etymology 2

              From Arabic عِلْم (ʕilm).

              Pronunciation

              • IPA(key): /ʕilm/, [ˈʕɪ.l(ɪ)m]
              • Audio (Ramallah):(file)

              Noun

              علم • (ʕilmm (plural علوم (ʕulūm))

              1. knowledge, science
                Synonym: معرفة (maʕrife)
                على علميʕala ʕilmias far as I know

              Etymology 3

              From Arabic عَلَم (ʕalam).

              Pronunciation

              • IPA(key): /ʕa.lam/, [ˈʕa.lam]
              • Audio (Ramallah):(file)

              Noun

              علم • (ʕalamm (plural أعلام (ʾaʕlām))

              1. flag

              Urdu

              Etymology 1

              Borrowed from Arabic عِلْم (ʕilm).

              Pronunciation

              Noun

              عِلْم • ('ilmm (Hindi spelling इल्म)

              1. knowledge, learning
                Synonym: دانش (dāniś)
              2. science
                Synonym: سائنس (sāins)
              3. literature
                Synonym: ادب (adab)

              Etymology 2

              Borrowed from Arabic عَلَم (ʕalam).

              Pronunciation

              Noun

              عَلَم • ('alamm (Hindi spelling अलम)

              1. mark, sign, decoration
              2. spear
              3. (geometry) gnomon
              4. (grammar) proper noun